er skítabúlla!
Um daginn pantaði ég mér nokkrar flíkur af netinu. Pantaði þær á föstudagskvöldi og fékk meil að þær færu farnar frá BNA um klukkustund síðar. Svo var ég mjög kát þegar ég prufaði að tracka pakkann minn inn á USPS daginn eftir og sá þar að hann var bara þegar á leiðinni á skerið. Á þriðjudegi sé ég inn á heimasíðu Íslandspósts að pakkinn er kominn þannig að ég sendi tölvupóst á tolladeildina með reikningnum.
Á fimmtudegi er komin melding að pakkinn sé “á ákvörðunarpósthúsi”. Fimmtudag og föstudag er ég komin heim extra snemma úr vinnunni. Alveg klukkann fimm þannig að ég fái nú alveg örugglega pakkannn.
Á laugardaginn var ég í fýlu. Enginn pakki.
Er bara sár og svekkt, kíki af rælni inn á heimasíðu póstsins og rek þar augun í þessa frétt http://www.postur.is/desktopdefault.aspx/tabid-29/26_read-327/
s.s. eru hættir að bera út það sem kemst ekki inn um bréfalúgurnar.
230 milljóna hagnaður er auðvitað bara til háborinnar skammar og auðvitað er besta leiðin til að hagræða er að minnka þjónustuna.
Svo er eins gott að vera ekkert að auglýsa verri þjónustu nema með smá klausu.
http://www.postur.is/desktopdefault.aspx/tabid-29/26_read-442/
Megi ykkur vera illt í EBITDA’unni.
Á mánudeginum fer ég á mitt pósthús og spyr eftir pakkanum. Er með sendinganúmerið meira segja með mér á miða.
Barnið sem afgreiddi þarna eyddi tops tuttugu sekúndum á bakvið og segir mér afskaplega sorgmæddur að enginn sé pakkinn.
Ég bruna heim og fer á þetta fína vefspjall hjá póstinum til að láta leita að pakkanum mínum.
Daginn eftir fæ ég meil frá þjónustudeildinni sem segir mér að pakkinn minn sé á pósthúsinu sem og afsökunarbeiðni að pakkinn skildi ekki hafa fundist þarna deginum áður.
Ég mæti á pósthúsið daginn eftir, rek augun í það að konan sem verið var að afgreiða er að undirrita tollskýrsluna fyrir pakkanum sínum. Svo spyr konan hvar pakkinn sinn sé. Segir ekki annað barn sem var að vinna þarna að hann sé í grindum á bak við og það sé allt of mikið vesen að ná í hann og hann nenni því bara ekki.
Konan labbaði út án þess að segja múkk, hún gat eiginlega ekki talað samt, var með kjálkann fyrir neðan hné. Mér var eiginlega skapi næst að ná í konuna og segja henni að svona bara líður maður ekki! En ég var bara of hissa, svo er ég ekkert svakalega mikið fyrir að tala við ókunnuga.
Jæja ég er næst.
Barnið tekur á móti mér með ólundarsvip. Ég segi að ég eigi pakka þarna og segi honum sendingarnúmerið, hann fer á bak við og er í mesta lagi fimmtán sekúndur þarna á bak við, herra ólundarsvipur kemur aftur og segir mér að pakkinn sé ekki þarna, ég verði bara að hafa samband við þjónustuverið á morgun.
Fyrirhyggjusama ég var búin að prenta út meilið frá þjónustuverinu sem ég rétti herra fúll á móti og segi honum að pakkinn sé nú bara þarna samkvæmt þjónustuverinu. Herra Sæll fer þá á bakvið og eyðir fimm sekúndum betur heldur en síðast og kemur til baka með pakkann minn. Herra sólskinsbros liggur við grýtir í mig pakkanum. Ég þurfti að spyrja Herra þjónustulund hvort að við ættum ekki að klára tollinn.
Af hverju er ég svona heiðarleg…. það er spurning.
Greinilega orðin gömul mýta að bandaríska póstþjónustan sé sú glataðasta í heimi.
Stutt útgáfa
Íslandspóstur sökkkar
USPS rúlar.
