Geðveiki…

Stundum verð ég geðveik.
Sérstaklega þegar ég tek mér tusku í hönd.
Ég er þessi týpa sem fer og nær í tannstöngul og skafa úr listunum drullu ef ég á annað borð byrja.
Ég segi ef….. ég er ekki sú duglegasta með tuskuna. Ég er bara svo dugleg með tuskuna að þegar ég er búin, þegar það gerist, þá finnst mér ég hafa gert þetta svo vel að ég eigi ekki að þurfa að grípa tusku aftur næstu fimm árin eða svo.

Ég er akkúrat að játa þetta fyrir alþjóð því að baðkarið fékk yfirhalningu núna fyrr í vikunni.
Baðkarið sem ég hafði varla lyst á að stíga upp í fyrst þegar við fluttum, fékk nú svosum að kenna á sápu og skrúbb, en yfirhalningin var sumsé fyrr í vikunni.

Fyrst var byrjað með leysigeisla og skrúbb.
Eftir það leysigeisli og svampur með hörðu öðru megin. Þegar þetta harða var hætt að virka fór ég og náði í stálullina. Eftir djöfl og hamagang sá ég að það var byrjuð að koma gömul málning upp úr botninum. Endaði með því að hella heilli flösku af acetoni í karið og skrúbba eins og það væri enginn morgundagur. Þar drapst svampurinn endanlega.
Eitthvað kom nú upp…. en fannst þetta ekki virka alveg nógu vel… Náði í terpentínu og sullaði í baðið… og áfram hélt skrúbbið. Tókst að ná smá meiru…. klykkti svo út með að spreyja Ajax Showerpower eitrinu yfir allt saman.

Fékk svo andarteppu af öllum eiturgufunum og hélt inn í stofu með rakan þvottapoka yfir vitunum. Gargaði svo á lilla bró að skola kvikindið svo að ég myndi nú ekki drepast.
Hann kom svo inn í stofu eftir skolið með sorgarsvip og sagði að hann þyrfti að tilkynna mér svolítið.
Ég fékk hland fyrir hjartað við að sjá svipinn á honum, hélt hreinlega að karið hefði bara leyst upp í öllu sínu veldi.
Tilkynningin hljóðaði upp á að hann sæi ekki einn einasta fokkings mun á helvítis baðkarinu.
*fnæs*

Dí… langaði í rettu á þessu augnabliki. Inni! En þá hefði ég líklegast sprengt kofann í tætlur út af öllum gufunum.

*fliss*

Ýmislegt sem getur gerst í vinnunni.
Skaust fram í dag að fá mér smók og mæti manni í hurðinni inn á móttökuna með brækurnar á hælunum að gera sig tilbúinn að girða sig.
Þegar hann heyrir smellina í hælunum rífur hann upp um sig buxurnar, eldroðnar og klárar dæmið á 0,1 sek.
Tafsar svo út úr sér að hann hélt að bara Halli væri þarna.
Ég held mínu striki út, klappa honum á öxlina og glotti hroðalega.

Enginn Halli í Hafnarfirði

Duglegheit!

Ég er búin að mála herbergið mitt.
Bleika ógeðið er núna orðið beinhvítt.
Fór í Flügger á sunnudaginn og keypti sex lítra af málningu og tilheyrandi. Sá sem afgreiddi mig hélt að ég myndi sleppa með þrjá lítra miðað við fermetrafjölda en ég var forsjál og keypti aukafötu af málningu, sem var eins gott því að ég þurfti að nota sleikjuna til að ná síðustu dropunum úr fötu nr. 2
Fékk samúðarkveðjur frá nágrannanum, vita greinilega að það er ekkert gaman að mála yfir bleikt.
Sleikjan hefði kannski ekki þurft að koma til, því að það er líka slatti af málningu á sjálfri mér. Skil það ekki, eins og ég vandaði mig nú rosalega mikið.
Sumum finnst kannski ekkert voðalega merkilegt að hafa málað eitt stykki herbergi, en þetta er eitthvað sem ég hef aldrei gert áður, og já…. einnig má benda á að ég er klaufi. Lofthræddur klaufi, þess vegna er þetta enn merkilegra fyrir mitt leyti.
Einnig er hrikalega erfitt að vera lofthræddur klaufi með fullkomnunaráráttu.

Klaufinn ég tókst til dæmis að klemma mig litla putta á milli skaftsins og málningarrúllunnar og þetta var svo vont að ég sá bara rautt og stjörnur. Ég sá bara ekki annað fyrir mér en að það þyrfti að aflima. Ég er ekki einu sinni rauð.
Fúlt, get þá ekki montað mig af stríðsörum eftir málningsarherferðina ógurlegu.

Fimmtudagspælingar

Bifreiðagjöldin duttu inn um lúguna hjá mér í gær, umslagið sveif til jarðar eins og laufblað í logni.
Bifreiðagjöldin hjá einum vinnufélaganum duttu inn með þvílíkum dynk að frúin flaug á fætur. Erfitt að fela bílana sem maður safnar þegar greys starfsmaðurinn frá póstinum stynur einnig við að troða sönnunargögnunum inn um lúguna.
Horfði svo á staflann sem er hærri en sköflungurinn á mér í vinnunni í dag.
Vissuð þið að bifreiðagjöldin áttu bara að vera tímabundin? Voru sett á árið 1988 ,þegar ég skottaðist um í neongulumkrumpugalla, til þess að koma hringveginum í gott horf. Áttu bara að vera í c.a. ár minnir mig.
Sé nú ekki alveg fyrir mér að þessari skattheimtu verði hætt.

Ég held meira að segja að á allra næstu árum verði allir að kolefnisjafna bílinn sinn og borga til þess summu í ríkiskassann.
Slærð þarna tvær flugur í einu höggi. Borgar skatta með bros á vör og friðar samviskuna.
Eða hvað…. sjáum til hvort að þeir sem hlupu á eftir þessu núna verði jafn glaðir ef þetta verður svona.

Held að það sé nú að bera í bakkafullann lækinn að tala um þessa kolefnisjöfnun í bloggheimum. En ég verð líka með.

Á ég að trúa því að nokkrar hríslur sem bera lauf c.a. fjóra mánuði á ári eigi að gera mig stikkfría af minni mengun? Væri nú ekki nær að nota þá helminginn af þessum pening og kaupa og vernda skóg í Suður-Ameríku? Hinn helmingurinn fer í hríslurnar eða já stjórnsýslukostnað við að koma niður hríslunum.
Er ekki líka verið að troða því of mikið inn í hausinn á okkur að súrefni verði bara til í trjám? Rúmlega helmingur eða meira súrefnisins í heiminum verður til í sjónum af tilstilli svifs.
Svif er hvalafæða.

Get ég ekki bara farið og skotið einn hval og verið stikkfrí með kolefnisjöfnunina í ár eða svo?

Ikea.is

Þið vitið nú flest hversu mikill Ikea aðdáandi ég er. Hef meira að segja gengið svo langt að skoða bæklinginn klukkutímum saman með múttu á símalínunni.
Hitti mann í dag sem keypti sér verksmiðju í Austur Evrópu fyrir ekki svo löngu síðan, eitt af verkefnunum sem fylgdi rekstrinum var að framleiða smáhlut í tonnavís fyrir Ikea. Þegar allt er reiknað út, þá er verksmiðjan nánast ekkert að fá fyrir hlutinn. Svo er Ikea svo ósvífið að láta afskrifa alltaf nánast einn fjórða af kostnaðinum vegna skemmda í flutningi. Alltaf, þannig fá þeir aukaafslátt. Svona eins og Baugur gerir.

Kallinn tekur sig svo til, finnur út hvað hluturinn kostar í Svíþjóð og reiknar út að Ikea er að leggja á 90% á vöruna.
Fokkings 90%

Þarna fauk sko alveg allur glans af uppáhaldsbúðinni minni.

Hámark letinnar…

…
er að nenna ekki að sauma of löngu böndin í gluggatjöldunum í svefnherberginu.
Rændi því rosalega heftaranum á lagernum. Kemur fínt út.

smá umferðarpælingar.

Ég er nýkomin heim úr stuttri helgarreisu, fór vestur á firði í sumarbústaðinn.
Sat þar á föstudagskvöldið með kaffi í annarri og rettu í hinni úti og fylgist með sjö flutningabílum hinum megin í firðinum á þeim tíma sem tók mig að svæla í mig rettuna.
Svo skilur enginn af hverju vegakerfið er að fara til andskotans.
Strandflutninga takk.

Þegar ég fer vestur, fer ég venjulega Strandirnar, Þorskafjarðarheiðin hefur eiginlega ekki verið boðleg litlu krúttunum sem ég hef keyrt á. Ég þoli ekki að keyra Strandirnar, hata mest kaflann þar sem eitthvert ljósið hefur verið að spara við veginn og það er bara malbikað eitt og hálft malbik. Svo þora þessir blessuðu borgarbúar ekki að fara út í kant til að mæta. Tala nú ekki um þegar maður þarf að mæta flutningabíl þarna. Úff.
Meira helvítis kjaftæðið. Hvað ætli það hafi orðið mörg slys á þessum skíta kafla. Má ég þá frekar biðja um malarveg.
Það vantar samgönguráðherra frá Hólmavík.

Meira um svona ljós sem eru að spara.
Vestfjarðagöngin. Þegar göngin víxlast, þá tekur við kafli sem er einstefna og svo útskot fyrir þá sem eru að koma frá Ísafirði. Það hefur ekki verið mikið dýrara að bora bara beint í gegn hef ég eftir áreiðanlegum heimildum í staðinn fyrir að möndla með þessi útskot með tilheyrandi veseni og fleira. Slysin og eignatjónið nú þegar er líklegast komið upp í kostnað.

Svo þegar maður þarf að keyra svona langt…. þá kemur það fyrir að það þurfi að taka fram úr ökumönnum sem keyra eins og hálfvitar á 60/70 á þjóðbraut. Ég tek fram úr svona jólasveinum við fyrsta tækifæri, en svo skrítið sem það er að oft þarf ég að fara upp í veeeel ólöglega tölu til að ná fram úr þegar ég byrja. Það er eins og sveinarnir taki við sér þegar þeir sjá bílinn við hliðina á sér og hugsi að það skuli sko enginn taka fram úr mér…. svo hanga sveinarnir gjörsamlega í rasskatinu á manni í góðan tíma líklegast með “þúþurftirekkertaðtakaframúrmérhelvítiðþitt” svip þangað þeir taka til við fyrri iðju að dandalast um þjóðvegi landsins gjörsamlega með hugann einhvers alls staðar annars staðar en á bak við stýrið.

Talandi um framúrakstur.
Fékk einn fyrir aftan mig rétt við Hreðavatnsskála, hann tekur fram úr mér og svo sé ég hann taka fram úr fleirum. Lendi fyrir aftan hann þegar ég er nýkomin frá Borgarnesi. Svo sé ég hann byrja framúraksturinn aftur. Hann er svo fastur við gjaldhliðið við göngin þegar ég renni í gegn. Mikill tímasparnaður þarna. Hefði híað á hann, ef ég hefði verið viss um að hann hefði séð það.