Merkilegt hvernig…

Merkilegt hvernig alltaf hittist allt á sömu dagana. Allt of mikið að gera í nokkra daga og svo koma kannski margar vikur þar sem ekkert er að gerast.
Fékk mömmu og Jóhönnu í heimsókn um helgina, Góskin mín kíkti í bæinn og ég fékk Majus, Pimpið og barnfóstruna í heimsókn.
Kötturinn liggur líka eins og skotinn hérna við hliðina á mér núna, dauðuppgefin eftir allt saman.

Kíkti aðeins á lífið á föstudaginn og drakk allt of mikið, fékk líka að kenna á því daginn eftir.
Skrítið samt að ég skildi aðeins sjá eina manneskju á öllum þeim stöðum sem við fórum á sem ég þekki.
En tja… seinni helmingurinn kannski skiljanlegur sökum ölvunar.

Endaði á Sólon í einhvern tíma og þar kom til mín dingur frá BNA, hann bauð upp á drykk sem ég neitaði, fór að tala um að hann væri að vinna á Wall Street og byggi í Californíu, ég spurði hvort að það væri ekki erfitt út af fjarlægðinni og þá roðnaði minn svo svakalega að ég sá það í “birtunni” á staðnum. Ég benti honum á að landafræði væri kennd hér og hvort hann væri ekki til að hypja sig á vænlegri veiðistaði, t.d. næsta horn.
Alltaf langar mig að kyrkja Flugleiði þegar ég lendi á svona fuglum.

Öskudagur

Ekki kannski bestu gæðin, en í tilefni dagsins þá mætti ég með nornahatt í vinnuna og fékk svo lánaða skikkju.

Hvaða djö….

Ég heiti Ragnheiður.
Sæl og blessuð.
Ég hef aldrei verið kölluð neitt annað en Ragnheiður, einfaldlega að strax sem barn þá heyrði ég einfaldlega ekki í fólki sem var að kalla á mig með Röggu eða eitthvað þaðan af verra.
Seinna meir snerist þetta upp í þrjósku. Ég heiti jú Ragnheiður. Ef einhver svo sem reynir að kalla mig Röggu, er viðkomandi leiðréttur. Með tón. Ég hef ágætis vald á röddinni. Það hefur enginn reynt mikið oftar við Rögguna.

Nema hvað…. ég var að fá notendanafn inn á heimasíðu hjá opinberum aðila sem ég þarf að brúka við vinnuna.
Notendanafnið samanstendur af fyrirtækjanafninu og Röggu!
Andskotinn hafi það. Glætan að ég nenni að slást við þetta helvítis bákn til að fá þessu breytt. Pottþétt tímasóun.
Ég hugsa að það sé samt ekki bætandi á hikstann hjá þeim sem eru að vinna þarna.
En verði þeim að góðu.

Gleðilegan sprengidag

Án titils

Þetta titladót veldur mér höfuðverk, verður að játast.

Ég er búin að gera mikla leit að uppáhaldsbókinni minni. Ekk af því að ég ætla að lesa hana í milljónasta skiptið, heldur að því að hún er ekki á sínum stað. Húsdraugurinn minn hlýtur samt að fara skila henni hvað úr hverju, fyrst að ég er á annað borð farin að sakna hennar. Hann er vanur því.
Talandi um húsdrauginn minn. Ég var búin að lofa mér í bíó í gær. Var gjörsamlega búin að gleyma því og var að byrja að elda þegar bíófélaginn hringir fimm mín. í átta. Ég stekk í skó og út.
Ég var ekki beint að njóta mín þarna, því að það var einhver að pikka hrikalega fast í öxlina á mér, þar til að ég þoldi ekki við lengur og brunaði heim, auðvitað var kveikt á einni hellunni. Til mikillar mikillar svo hrikalega mikillar lukku var þetta hella með vatnspotti á og það var bara á hálfum. Vatnið var ekki einu sinni sjóðandi. Ég vil ekki hugsa til þess hvernig lífið væri núna ef þetta hefði verið hellan sem ég ætlaði að steikja kjúllann á.
Fór svo aftur á bíó í kvöld, og þá á Ghost Rider . Ég athugaði hellurnar milljón og tvisvar áður en ég fór út, og á líklega eftir að gera það alltaf það sem eftir lifir.
Mæli hiklaust með þessarri mynd. Svo var atriði í henni sem minnti mig á uppáhaldsbókina mína, en hún er eftir rithöfund sem heitir Terry Prathcett.
Hún heitir Reaper Man og er í stórum dráttum þannig að Dauðinn er sendur á eftirlaun og allt fer í vitleysu. Að sjálfsögðu.
Dauðinn ákveður að gerast vinnumaður á litlu býli og eitt af hans fyrstu verkum er að kenna hananum að gala. Nær í krítartöflu og krotar Gaggalagaggalagó og setur fyrir framan hanakvikindið. Haninn hugsar strax – Fokk! ég þarf að læra að lesa.

Grímur stækkar og stækkar, hann liggur akkúrat á höndunum á mér núna þar sem ég ligg upp í sófa með fartölvuna á hnjánum. Ég sá fram á að þetta geti orðið vandamál í framtíðinni, því að þetta er ein af uppháldsstöðunum hans.
Ég veit ekki hvað verður með þennann kött! Hann er búinn að þyngjast um fjögurhundruð grömm á tveimur vikum, sem er ekkert smá því að hann var bara sjöhundruð grömm þegar ég fékk hann. Köttdís, læða sem ég átti, var í síðustu dýralæknisferð 1,3 kg. þannig að já….. og hún var meira en ársgömul.

3 mín. stjórnunarnámskeið

Lesson 1
A man is getting into the shower just as his wife is finishing up her shower, when the doorbell rings. The wife quickly wraps herself in a towel and runs downstairs. When she opens the door, there stands Bob, the next-door neighbour. Before she says a word, Bob says, “I’ll give you £800 to drop that towel.” After thinking for a moment, the woman drops her towel and stands naked in front of Bob. After a few seconds, Bob hands her £800 and leaves. The woman wraps back up in the towel and goes back upstairs. When she gets to the bathroom, her husband asks, “Who was that?” “It was Bob the next door neighbour,” she replies. “Great!” the husband says, “did he say anything about the £800 he owes me?”

Moral of the story:
If you share critical information pertaining to credit and risk with you’re shareholders in time, you may be in a position to prevent avoidable exposure.

Lesson 2
A priest offered a Nun a lift. She got in and crossed her legs, forcing her gown to reveal a leg. The priest nearly had an accident. After controlling the car, he stealthily slid his hand up her leg. The nun said, “Father, remember Psalm 129?” The priest removed his hand. But, changing gears, he let his hand slide up her leg again. The nun once again said, “Father, remember Psalm 129?” The priest apologised “Sorry sister but the flesh is weak.” Arriving at the convent, the nun went on her way. On his arrival at the church, the priest rushed to look up Psalm 129. It said, “Go forth and seek, further up, you will find glory.”

Moral of the story:
If you are not well informed in your job, you might miss a great opportunity.

Lesson 3
A sales rep, an administration clerk, and the manager are walking to lunch when they fi nd an antique oil lamp. They rub it and a Genie comes out. The Genie says, “I’ll give each of you just one wish.” Me first! Me first!” says the admin clerk. “I want to be in the Bahamas , driving a speedboat, without a care in the world.” Puff! She’s gone. Me next! Me next!” says the sales rep. “I want to be in Hawaii , relaxing on the beach with my personal masseuse, an endless supply of Pina Coladas and the love of my life.” Puff! He’s gone. “OK, you’re up,” the Genie says to the manager. The manager says, “I want those two back in the office after lunch.”

Moral of the story:
Always let your boss have the first say.

Lesson 4
An eagle was sitting on a tree resting, doing nothing. A small rabbit saw the eagle and asked him, “Can I also sit like you and do nothing?” The eagle answered: “Sure, why not.” So, the rabbit sat on the ground below the eagle and rested. All of a sudden, a fox appeared, jumped on the rabbit and ate it.

Moral of the story:
To be sitting and doing nothing, you must be sitting very, very high up.

Lesson 5
A turkey was chatting with a bull. “I would love to be able to get to the top of that tree,” sighed the turkey, “but I haven’t got the energy.” “Well, why don’t you nibble on some of my droppings?” replied the bull. They’re packed with nutrients.” The turkey pecked at a lump of dung, and found it actually gave him enough strength to reach the lowest branch of the tree. The next day, after eating some more dung, he reached the second branch. Finally after a fourth night, the turkey was proudly perched at the top of the tree. He was promptly spotted by a farmer, who shot him out of the tree.

Moral of the story:
BullSh!t might get you to the top, but it won’t keep you there.

Lesson 6
A little bird was flying south for the winter. It was so cold the bird froze an d fell to the ground into a large field. While he was lying there, a cow came by and dropped some dung on him. As the frozen bird lay there in the pile of cow dung, he began to realize how warm he was. The dung was actually thawing him out! He lay there all warm and happy, and soon began to sing for joy. A passing cat heard the bird d singing and came to investigate. Following the sound, the cat discovered the bird under the pile of cow dung, and promptly dug him out and ate him.

Morals of the story:
(1) Not everyone who sh!ts on you is your enemy
(2) Not everyone who gets you out of sh!t is your friend
(3) And when you’re in deep sh!t, it’s best to keep your mouth shut!

This ends the 3-minute management course.

Klædd og komin á ról

Eða svo því sem næst.
Glætan að ég nenni úr náttfötunum ef ég þarf þess ekki.
En já… ótrúlegt en satt, þá var skynsemin sterk þessa vikuna og ég hélt mig heima. Enda til lítils hægt að nýta mig alveg raddlausa. Elska msn, hefði lítið getað látið stjanað við mig án þess.
Verst að kötturinn er búin að taka upp á nokkrum ósiðum og það er lítið hægt að garga svona gjörsamlega raddlaus.

Flutningur

Jæja…

Ég fékk gjörsamlega nóg af Blogger í gær þegar hann skeit á sig í milljónasta og þriðja skiptið. Át bloggið mitt og neitar svo að pósta því. Hef ekki heyrt kvart frá henni Hafdísi þannig að ég ákvað að flytja mig hingað. Sneddí líka að geta tekið allt sitt gamla með sér hingað.

Get að vísu ekki haft linkana alveg eins og ég vil… en það ætti að koma með tíð og tíma.

Já og það er spurning hvenær ég get póstað um flutninginn á blogger. Hann hatar mig og ég er viss um að það verði ekkert betra ástand nú þegar ég er búin að yfirgefa hann.

*update*

Rann svona líka ljúft í gegn að tilkynna um flutninginn.

Blogger er greinilega bara alveg sama um mig.

hnuss…..

Sendu mér meil.

Sjáið þessa setningu þarna uppi. Ég gjörsamlega hata hana. Þoli ekki þegar ég spyr um eitthvað eða bið um eitthvað og ég fæ þessa setningu. Sendu mér meil. Díses..! Af hverju getur fólk ekki bara sýnt mér þá virðingu að muna eftir bón minni án þess að ég þurfi að senda tölvupóst!

En núna get ég ekki haldið áfram þessari skoðun minni. Nú af hverju? Jú ég gerði sko sek um þetta helvíti. Já ég sagði einhverjum að senda mér bara meil.

 

Ef ég á að reyna að afsaka mig í botn, þá var ég inni hjá þeim sem notar þetta í gríð og erg… hann hlýtur að ósa þessa hegðun bara frá sér.

Um leið og ég kom með þessi þrjú hötuðu orð, byrjaði ég að afsaka mig og sagði að ég væri með hafragraut í hausnum… en já endilega senda mér meil. Gaf svo tölvukalli ljótt augnaráð, enda allt honum að kenna.

Fékk svo meil. Það byrjað svo “Kæra Ragnheiður hafragrautur”

 

Svo er ég slöpp. Af hverju get ég ekki bara orðið almennilega veik í smá tíma og klárað þetta af? Í staðinn fyrir að hengslast um allt í rúmar tvær vikur. Ég lagði mig aðeins í gær og vaknaði raddlaus. Helvíti súrt. Því ekki er hægt að kalla eftir þjónustu þegar maður liggur í sófanur “rosalega” veikur. Held að lilli bró sé farin að bölva tölvunni minni. Get þó hóað í hann á msn.

Ég er búin að bölva ógurlega í dag áfengisleysinu á heimilinu… eða réttara sagt, það vantar rétta áfengið. Rauðvín og hvítvín dugar ekki vel í svona auman háls.

Ég gat þó platað lilla bró að kaupa límónur og engifer, las á netinu uppskrift af sulli sem ætti að bræða allan kvefskít í burt.

Húsið angar eins og límóna og kötturinn var ekki kátur. Sérstaklega þar sem ruslaskápurinn angar af límónum og hann er uppáhaldsfelustaðirinn hans. Sullið er fínt á bragðið með allt of mikið af hunangi. En röddin er enn í felum.

Skynsemin segir mér að hanga heima á morgun, sérstaklega þegar ég rak augun í milljón og tíu stafsetningarvillur í þessum texta. Skítur…. það er deadlina á smá dæmi á morgun. Koma tímar og koma ráð…. sé hvernig ég er eftir ab mjólk og all bran.

Góða nótt.

Má ég kynna…

Má ég kynna nýjasta meðlim kastalans.

Búið var að gefa honum nafnið Mozart þegar við fengum hann, en það á eftir að koma í ljós hvort að það festist við hann, allar tillögur eru þegnar í kommentakerfið.