La raine du Snot écritez
Mikið svaðalega vorkenndi ég sjálfri mér í gær. Ég ungfrú hor í nös fór bara næstum því að vola. En það hefði þýtt á því andartaki að ég hefði þurft að snýta mér í peysuna mína því að það var ekki að sjá snýtuklút í fimm metra radíus þannig að ég tók mér taki. Eða réttara sagt… ég saug upp í nefið.
Mér fannst ég bara eiga alls ekki skilið allt þetta hor, eyrnabólgu með tilheyrandi hellum og verkjum og það að vera búin að nudda af mér hálft nefið með Eurotrash snýtuklútum. Sem ég svo skil eftir út um alla íbúð, ef ég skildi nú þurfa að brúka þá aftur…. (ég er ógeð… ég er með gesti for kræing át lád)
Meina…..
Ég tek lýsi og vítamín.
Ég borða ávexti daglega
Ég borða hellings grænmeti daglega
Ég drekk fullt fullt af vatni…
Og samkvæmt öllum kellingabókum ætti ég barasta ekkert að fá neitt helvítis kvef.
En svo klukkan þrjú í nótt, þegar ég hélt að hljóðhimnurnar myndu gefa eftir vegna þrýstings og augun voru orðin það bólgin að baugarnir voru horfnir, fékk ég vitrun… ofnæmistöflur! Ég átti svoleiðis síðan í fyrra… skellti einni í mig og ló and behóld! Ég var farin að anda í gegnum nefið klukkutíma síðar… og ég gat sofið… án þess að vakna til þess að þurrka hor af kinn.
Hverju ætli ég sé svo að taka upp á að hafa ofnæmi fyrir á gamals aldri..?