áts..! Kötturinn hans lilla bró slasaði sig á f…

áts..!

Kötturinn hans lilla bró slasaði sig á föstudaginn og sáum við bágtið um kvöldið þannig að það var farið með hana til dýra á laugardaginn.

Hún hafði líklegast rifið sig á bárujárni eða þess háttar og rifið upp eftir … tja. það sem væri kálfinn á mér. Sáust vöðvar og sinar mjög svo vel. pjúk. Eftir að kisulingur var svæfð fékk hún krem í augun af því að kettir loka þeim ekki þegar þeir eru svæfðir. Verð að játa að þetta er mjög svo óhuggulegt.

Sárið var svo þrifið og klippt á sárabarmana þannig að þeir yrði “ferskir” þannig að þetta myndi gróa saman. Svo voru saumuð átta spor.

Mamma kom með mér til halds og traust. Hún spurði dýra hvernig það væri með sársaukaskinið væri í þessum blessuðu skepnum. Hvort að þær fyndu minna til heldur en mannfólkið. Merkilegt nokk þá sagði dýri að dýr væri með alveg jafn þróað sársaukaskyn og við. En þau væru bara betri en við í því að útiloka sársaukann. Sá hæfasti lifði af.

Ég veit ekki með ykkur en ég fæ tár í augun og vil fá samúð allra bara við það að fá smá pappírskurð á puttann. Hvað þá ef kálfinn á mér væri í henglum. Þá myndi ég nú barasta einfaldlega deyja úr sársauka og sjálfsvorkun ef ég kæmist ekki til læknis strax og feit verkjalyf.

Gat ekki séð að þetta hefði háð kettinum neitt.

Það eina sem háir henni núna er að hún er með skerm um hausinn þannig að hún fari ekki í saumana… dí hvað hún er ekki sátt.

Mest móðgaði köttur Norður Evrópu.

Held að Grettir sé í USA.

nýr burruss er pantaður og fæ ég hann um leið og é…

nýr burruss er pantaður og fæ ég hann um leið og ég skila inn litla skrattanum…

Alltaf lærir maður af reynslunni… aldrei aftur þriggja dyra. Já og ekki svartann. Helvíti leiðinlegt að þrífa þá og svo eru þeir alltaf eins og gauðskítugir eftir nokkra daga.

Jebb… velja skítavænann lit.

En nú er málið að ég er með baugfingurnara mun styttri heldur en vísifingurna.

Ohhh… hvað það er gott að geta skellt skuldinni á eitthvað annað heldur en bara almennann klaufaskap og brussulæti.

já! baugfingurnir..! Ég er það sem bróðir minn kallar felguskelfir eða öðru nafni kantasleikir. Ég hef samt blessunarlega sloppið við það undanfarið að rispa felgurnar en bögglaði þó eina í sumar á helvítis holu inn i djúpi í sumar… djöfull varð ég pisst..! Og já ég rispaði einu sinni allsvaðalega felgu á bíl stráks sem ég var með í denn. Vá hvað hann var ekki sáttur..!

Af hverju er ég að tuða yfir baugfingrum og felgum…. jú ég tók þá ákvörðun að vera ekkert að stressa mig á álfelgum í þetta skiptið. Bara vera með einhverja fína koppa. Miklu betra að þrífa þá líka.

Þessi ákvörðun mín olli almennu uppnámi og hneykslan á meðal þeirra sem ég vinn með mest eftir hádegi. Þeir mega væla í friði.

Ég legg ekki í álfelgur aftur fyrr en ég er búin að fá lengingu á baugfingurna.

jaddúddamía..! Hringdi hérna kvenmaður í dag og…

jaddúddamía..!

Hringdi hérna kvenmaður í dag og bað um að vita skuldastöðu á sér.

Ég bað um kennitöluna hennar og hún eipaði á mig.

Sagðist sko ekki vilja gefa upp neina kennitölu og þyldi ekki þetta andskotans kennitöluþjóðfélag hérna á þessu skítalandi.

Ég sagði bara ekkert mál… vildi þá bara fá fullt nafn og þá þyrfti hún bara að hinkra á línunni meðan ég leitaði að kennitölunni hennar í kerfinu.

Þá varð hún bara enn verri og gargaði á mig.

Ég var svona að reyna að útskýra fyrir henni að kerfið væri auðvitað byggt upp á kennitölum.

úff…

Gafst svo upp og sagðist ekki geta hjálpað henni og bað hana vel að lifa.

Með tón..!

Hversu andskoti vitlaus er hægt að vera..!

Svona fólk á bara að flytjast til landa þar sem tölvur eru ekki til. Þá getur hún haldið áfram að vera 34 eða eitthvað í 17 ár í friði fyrir hnýsnum samlöndum sem hafa ekkert betra að gera heldur en að spá í aldrinum á þeim sem hringja inn.

Merkilegt..! Frétt á mbl.is í dag. Ný rannsó…

Merkilegt..!



Frétt á mbl.is í dag.

Ný rannsókn: hormónar hafa áhrif á rúmskynjun

Sumar konur kunna að eiga í erfiðleikum með að lesa á landakort og leggja bílum vegna þess að þær fengu lítið af hormóninu testósteróni í móðurkviði, samkvæmt niðurstöðum nýrrar rannsóknar. Þýskir vísindamenn hafa fundið vísbendingar um að testósterónmagn hafi áhrif á rúmskynjun.

Frá þessu greinir fréttavefur breska ríkisútvarpsins, BBC.

Niðurstöður rannsóknar þeirra eru birtar í tímaritinu Intelligence. Vísindamennirnir könnuðu rúm-, talna- og tungumálsskyn 40 sjálfboðaliða. Einnig var borin saman lengd vísifingurs og baugfingurs á hverjum sjálfboðaliða fyrir sig, en vísindamennirnir segja að tengsl séu á milli lítils magns testósteróns og tiltölulega stutts baugfingurs. Hjá konum eru þessir tveir fingur yfirleitt jafn langir, en hjá körlum er baugfingurinn yfirleitt mun lengri en vísifingurinn.

Körlum gekk í flestum tilvikum betur en konum þegar rúmskynjun var prófuð, en konur sem voru með baugfingur lengri en vísifingur náðu betri árangri en konur með fingurna nokkurnvegin jafn langa.

Dr. Petra Kempel, sem stjórnaði rannsókninni, segir að munurinn á milli einstaklinganna innan hópsins sem rannsakaður var hafi reynst ?eftirtektarverður?. Vísindamennirnir taka þó fram, að niðurstöðunum verði að taka með fyrirvara vegna þess að einungis hafi verið tekið eitt munnvatnssýni úr hverjum þátttakanda og ekki hafi verið tekið tillit til tíðarhrings kvennanna, sem haft geti áhrif á hormónamagn.



Baugfingur á mér er rúmlega hálfum cm. styttri heldur en vísifingur.

Jahá..! Nú er sumsé komin skýring á því að hverju mér gengur svona illa að leggja bílum og af hverju ég er svona andskoti áttavillt stundum.

Lækkið þið í útvarpinu þegar þið eruð villt?

Löt.is já… verð að játa að ég hef nú ekki ver…

Löt.is



já… verð að játa að ég hef nú ekki verið sú duglegasta á Blogger, en fokkitt…

Helst í fréttum er að ég fór og skoðaði íbúð í gær í Kópavoginum með lilla bró sem ætlunin var að leigja. Mér leist svo vel á hana að ég svaf ekki í nótt fyrir spenningi. Hringdi svo í kall í morgun til að vita meir. Þá vill kall fá bæði tryggingarvíxil og bankaábyrgð og kvartmilljón á bæði.

Semsagt bankaábyrgð fyrir leigunni og tryggingarvíxill fyrir skemmdir.

Ok… ég græn og hringi í bankann minn og tala við útibústjórann um hvernig svona mál gangi nú eiginlega fyrir sig. Útisbústjóranum fannst þetta mál allt hið furðulegasta, því að bankaábyrgð á alveg að duga. Hann bað mig að finna fyrir sig kennitöluna á kallinum, sem mér tekst eftir smá leit því að kall er ekki með skráð símanúmer… jæja gef kennitöluna upp og heyri svo lyklaborðsglamur á línunni… heyri svo útibústjórann súpa hveljur og svo kom setning dagsins. “Heyrðu…. viltu nú ekki hugsa þig um”

Óókeeeiii…

Ég þakkaði bara fyrir mig og kvaddi.

Rauk svo auðvitað beint í eina með aðgang öllu. Kall með sviðna jörð á bak við sig og allt eitthvað voða dúpíus í kringum hann.

Ég er nú hálf fúl út í sjálfa mig að hafa misst svefn yfir þessu.

Það var samt baðkar í íbúðinni.

Ég er nú samt ekkert búin að hringja í manninn… veit nú ekki hvað ég ætti að segja við hann.

Það væri nú samt helvíti magnað ef hann skildi hringja… og ég gæti sagt að mér litist ekkert á hann…!

It’s alive..! Flensudrullan valtaði yfir okkur …

It’s alive..!



Flensudrullan valtaði yfir okkur systkinin á miðvikudaginn var. Ojjj… og ég er ekkert að djóka með ákeyrsluna sko… var fín og flott og mætti í vinnuna… fór á fund, voða fín… fékk svo smá kitl í hálsinn og Bamm! það var eins og einhver stæði á bringunni á mér.

Lilli bró hringdi svo stuttu seinna og bað mig að ná í sig… orðinn veikur líka.

Ég hafði vit á því að fara í búð og apótek áður en við fórum heim.

Afmælisdagurinn minn varð líka heldur ömurlegur. Skítlegur.

Sat í sófanum í náttfötunum, með hita, hor, hósta og kleprað hár með blómvönd frá foreldrum mínum í fanginu og hágrét.

Snörlaði svo í mér og tár við hvert afmælis sms. Ákvað svo að taka mig á með þetta þegar sms hljóðið kom og ég fór að gráta. Var svo ekkert afmælis sms.

Við systkinin fórum með 5 klósettrúllur í snýtur á þessum dögum. Það eru 250 blöð á hverri rúllu. Samasem 1250 blöð, miðað við þrjú blöð fyrir hverja snýtu eru það c.a. 416 snýtur. En þar sem blöðin voru oft endurnýtt var þetta ábyggilega nærri 650 snýtum.

Segjum að fimmtán sekúndur fari í hverja snýtu. Það eru 9750 sekúndur sem er eytt í það að snýta sér. 9750 deilt með 60 eru 162,5 Það eru 162 og hálf mínúta sem fór í það verk að snýta sér. Deilt í fimm daga þá er þetta hálftími. Deilt á okkur þá er það korter á dag.

Djöfulsins kjaftæði… þetta var miklu meira.

Æ já… gleymdi eldhúsrúllunum og fína snýtupappírnum sem var til…

Litli frændi fékk að gista um helgina… litli… …

Litli frændi fékk að gista um helgina… litli… hann er orðinn stærri en ég… en dísess hvað sumir krakkar geta orðið leiðinlegir á gelgjunni.

Hann kom sumsé til mín á laugardagskvöldið, illa lyktandi eins og unglingstráka er því miður siður, eftir að hafa eytt deginum í Nexus.

Hérna er brot úr samtali sem okkur fór á milli.

Ég: Blessaður..! hvað segirðu gott? Gaman að sjá þig!

Hann: – gott

É: Hvenær komstu svo í bæinn

H: – morgun.

É: já já… og hver skutlaði þér?

H: – Pabbi

É: sollis… og hvað varstu að gera í Nexus

H: – bara að spila

Ég inni í mér (jösss..! bara tvö orð! met bara!

Mér var eiginlega orðið skapi næst að skella þarna á hann… jiii… hvað þú ert orðinn stór.. ég man eftir þér þegar ég skipti um bleyju á bossanum á þér og þér fannst best að hlaupa um allt með sprellann berann… ræðuna. En afréð að láta það eiga sig… líka ekki mikið fútt í því… bara við tvö og kötturinn heima. Held að kisa hefði nú lítið getað flissað að þessu.

Prufa næst að segja ekki neitt og tjá mig með því að rymja. Sjá hvernig hann fílar það… eða kannski ekki…

En…. ljótt maður…

eins og sumir sem þekkja mig vita… þá er ég ekki beint skarpasti hnífurinn í skúffunni þegar ég er nývöknuð.

Mér til mikillrar gleði þegar ég skreið framúr á laugardaginn var einhver íslensk heimildarmynd í imbanum. Hún var sumsé um gsm síma… ég hélt nú að þar sem þetta væri heimildarmynd væri sannleikans gætt í hvíetna… ég var bara orðin bara ekki á sama á tímabili og næstum því búin að hringja í lilla bró og biðja hann vinsamlegast að taka símann úr vasanum svo að hann myndi nú ekki eyðileggja möguleika ma og pa á barnabörnum, og þorði því ekki svo….

En svo var þetta farið að fara út í einhverja algjöra steypu… meira að segja kíkti í sjónvarpsvísirinn þar sem stóð svörtu og hvítu: HEIMILDARMYND.

Ég horfði á þetta bull til enda og var svo ekki lítið fegin þegar kom texti að þetta væri að mestu bull og vitleysa.

Hringdi svo í mömmu.

Úr gemsanum.

vííí..! Það er búið að breyta fyrirkomulaginu á…

vííí..!

Það er búið að breyta fyrirkomulaginu á Lissabon ferðinni. Nú þarf ég einungis að borga 24 yfirvinnutíma..! víííí..!

Það verður ekki amalegt að eyða sumardeginum fyrsta í 20 °C hita. vííí..!

kis kis… Kötturinn hjá lilla bró er farin að …

kis kis…

Kötturinn hjá lilla bró er farin að haga sér vægast sagt furðulega með svefnstaðina.

Þegar ég leggst upp í rúm til að lesa, leggst mín á náttborðið. Svo er hún svo mikil brussa að það fýkur allt af… Næ þessu bara ekki… Ég hefði nú haldið að það væri miklu þægilegra að liggja á sænginni hjá mér…

Og enn annar furðulegur svefnstaður, ég kom að henni um daginn sofandi í uppþvottagrindinni. Svona trégrind úr Ikea og mér sýndist hún bara vera sæl. Ég var aftur á móti ekki eins glöð.

Jakk…

Nú er árið liðið í aldanna skaut… Ég verð að …

Nú er árið liðið í aldanna skaut…



Ég verð að játa að ég er á hálfgerðum bömmer.

Nú þegar ég lít yfir síðasta ár, geri ég mér grein fyrir því að ekkert markvert hefur gerst hjá mér. Vinna – sofa – borða var það heillin fyrir 2004.

Svo er töttögogfemm aldurinn alveg að fara að skella á. Hef tekið hin ýmsustu þunglyndisköstin yfir því núna undanfarið. Horft á dagatalið og stunið. Svo rauk einn á mig í dag með þeim orðum að “ég verð nú bara að fá að kyssa svona konu eins og þig gleðilegt ár” og smellti svo einum blautum á kinnina á mér. Konu! Konu!! Konu..! andskotinn, er ekki alveg til í að kyngja þessu, en hann er líka ekki alveg sá orðheppnasti þessi, sagði einhvern tímann hvað það væri merkilegt hvað ég væri sæt eftir hádegi miðað við hvað ég væri dæmalaust mygluð á morgnana. Og meinti þetta sem svo mikið hrós og alveg frá hjartanu.

Iss…. svo er maður svo mikið að rembast við að fullorðnast þegar maður er á gelgjunni.

En síðasta dag ársins lauk með freyðivíni og kræsingum og svo spádómum. Ég hef nú ekki enn gerst svo fræg að vera hérna með í spádómum á áramótunum, fyrstu áramótin mín hér, var ég svo þunn að ég hundskaðist heim við fyrsta tækifæri og í fyrra var ég veðurteppt fyrir vestan.

en allavega… ég var orðin pínu stressuð því að í spilunum hjá hinum var allt voða dökkt, uppgjör, veikindi og barneignir, svo kom að mér…

og noh noh noh… það var svo mikil ást í spilunum hjá mér að sú sem lagði kiknaði bara í hnjánum, já og nám.

Að vísu fylgja mikil útgjöld þessum sjarmör og ferðalög.

Svo er spurning með námið, hvort að þetta sé orsök eða afleiðing.

En með kærasta og útgjöld. Ég nenni nú ekki svoleiðis sko..! ha! skynsama ég, sem á samt aldrei pening.

Hefði nú alveg verið til í að vita meira samt, nafn, kennitölu og bankayfirlit..!

Hefði svo bara getað bankað upp á hjá gæja ef ég væri sátt og – hæ! ég er nýja kærastan þín!

Alveg sækó..!

En gleðilegt ár dúllurnar mínar.

Knúsl og kreistur

Ragnheiður