Í morgun komu Votthar Jéhóva hérna upp í vinnu og vildu endilega fá að skilja eftir bæklinga hérna. Jú ég leyfði þeim það, tók svo bæklingana og ætlaði að henda þeim í tunnuna um leið og þeir væru horfnir sjónum.
Á einum bæklingum stóð “Gættu þín á fjársvikurum” Hann greip soldið þannig ég ákvað að kíkja aðeins á gripinn fyrst að það var nú rólegt hjá mér…
Kemur ekki einn og spyr mig hvað ég sé að lesa.
Mér leið eins og hafi verið staðinn að verki með klámblað!
29. sep. 2004
Í morgun komu Votthar Jéhóva hérna upp í vinnu og …
27. sep. 2004
Meeeooowwww.is Kattarskrattin er í ástandinu……
Meeeooowwww.is
Kattarskrattin er í ástandinu…
Óguðlega snemma á sunnudagsmorgninum vöknuðu íbúar hallarinnar við mikið gól. Kórinn var það öflugur að honum tókst að draga hallarbúa á fætur. Það voru um það bil fimm sjarmörar sem stóðu fyrir þessum ósköpum. Pían var svo snarlega lokuð inni og troðin ofan í hana pillu svona just in case…
En þetta var bara eins og í Tomma og Jenna teiknimynd… tveir ofan á skúrnum og þrír í garðinum, allir að gera sig til… með tilheyrandi óhljóðum. Daman var ekkert skárri því að hún var eins og hin versta flyðra, nuddaði sér upp við gluggaskrautið og rúðuna. Mér datt í hug strippari í rauða hverfinu í Amsterdam.
Daman var nú ekki sátt við að vera lokuð inni og tók annað slagið köst á því sem loppu var næst. Á milli frekjukasta lá hún á rúðunni og gólaði… Hún hefur líklegast vonast til að draumaprinsinn kæmi og bjargaði henni frá ljótu tröllunum.
Útþráin var líka mikil því að um kvöldið þegar ég kom heim úr búð, sat hún fyrir mér við útidyrahurðina, venjulega hefur dugað að ota að henni tösku eða poka þá þorir hún ekki út… en nei nei.. hún klifraði upp peysuna og stökk svo út í frelsið af kollinum á mér. Það dugði ekki einu sinni til að fara út í garð með leiserinn sem er uppáhaldsleikfangið hennar. En ég náði þó sjarmörunum frá í smá stund…
Bilað fyndið að láta þrjá ketti eltast við svona…!!!
En jæja, hennar hátign kom svo aftur inn eftir korter og glugginn var snarlega skelltur í lás. Svo var gólað í alla nótt.
Hallarbúar voru fremur framlágir í morgun.
en jæja… það fær þó einhver í höllinni að ríða.
22. sep. 2004
roðn.is Ætli það hafi bara verið ég sem gat ekk…
roðn.is
Ætli það hafi bara verið ég sem gat ekki horft á Audda í 70 Mínútum riðlast á stólnum eftir að dávaldurinn var búinn að dáleiða hann….
Jeddúddamía… ég hljóp út *roðn*
21. sep. 2004
Pínlegt.is Brussuskapurinn fór á flug á föstuda…
Pínlegt.is
Brussuskapurinn fór á flug á föstudaginn þegar ég var á leið í bjóð suður í Keflavík. Er ég var að klöngrast upp í bílinn… (stór bíll sko) þá reif ég hælinn undan skónum sem ég var í … reif segi ég, því að þetta eru svona gúmmíhælar sem eru samhangandi við draslið fram á tá.
Ég spáði nú svosum ekkert í þessu… hlyti að geta reddað svona smáhlutum sko…
En jæja haltra svo inn og spyr svo hvort þeir eigi nú ekki contact lím…
Uuuu nei… held ekki. (Andskotinn) En við skulum bara redda þessu…
Þannig ég fer eitthvað harna til hliðar með einum… sem finnur brúnt kittí.
Brúnt já..!
Þarna stend ég á öðrum fæti, held mér í ruslatunnu og gaurinn heldur í hælinn… orðinn rauður í framan því að ekkert gengur að ná úr kvikindinu.
Þarna er mér hætt að lítast á blikuna… og hætt að halda að þetta geti bara reddast… sérstaklega þegar farið var að flissa að mér.
En loksins næst eitthvað úr helvítis túpunni… eða reyndar þá rifnaði hún og allt út um allt… ég tók bara skellu og smurði henni í með puttanum.
Og haltraði aftur fram… langaði heim.
Fékk mér bjór og náði auðvitað að hella yfir mig… langaði enn meira heim.
Svo þegar ég sá að glóð lifði ansi lengi á skónum eftir að ég drap í rettu… hugsaði ég með mér… æi fokkit…. best að detta bara ærlega í það…
Þegar í bæinn var komið var undirrituð orðin frekar rallhálf… á helvítis hælnum… brúna kittýið var ekki að virka… þannig að göngulagið var eftir því…
En tonnatak reddar öllu… fannst sollis heima hjá einum og ég gekk nokkurnvegin rétt heim til mín…
En stígvélin fóru í ruslið…
og það var bara ekkert erfitt að kasta þeim…
20. sep. 2004
Helgin.is Duttum í það nokkrir vinnufélagar á f…
Helgin.is
Duttum í það nokkrir vinnufélagar á föstudaginn þar sem ein bílasalan var að opna á nýjum stað og var haldið upp á það með miklu magni af veigum. Heilsan var líka ekki upp á sitt besta á laugardaginn… sem var kannski eins gott því að þá hefði ég kannski brugðið mér af bæ um kvöldið og þá hefði farið illa…
því að…!
Nágrannadruslurnar gleymdu að skrúfa fyrir kranann á baðkarinu…
og það var ei skemmtilegt..!
Þetta byrjaði með óhljóðum eins og þegar skrúfað er frá sturtu í sundlaug eða eitthvað… svona stórt og feitt fruss hljóð.
Og það fór allt á flot á nó time… ég hljóp yfir til grannanna og byrja fyrst að berja svona venjulega á hurðina, en þegar enginn kemur innann tveggja sekúndna er ég farinn að hamra á hurðinni eins og einhver sækópat… svo sé ég grannagreyið í gegnum rúðuna koma að hurðinni en mér til mikillrar undrunar er hann ekkert að opna… ég hamaðist því bara enn meira og loksins opnar kvikindið hurðina og ég öskraði á hann BAÐKARIÐ! hann hvítnar upp og var svo horfinn… piff… hann var ábyggilega brennivínsdauður í sófanum…
Helvítis áfengi… ekkert nema böl.
En oh well þegar ég kem aftur yfir er lilli bró og vinir hans búnir að finna allar fötur og skálar í húsinu til að setja undir lekann… einnig fóru öll handklæði í húsinu í björgunaraðgerðir.
Það hætti að dropa úr loftinu einhvern tímann um þrjúleitið og ég þorði að setja rafmagnið á aftur. Fór svo bara að sofa… nennti engann veginn að þrífa upp skítinn eftir þetta… enda fóru rúmir tveir tímar í skúr og skrúbb á sunnudeginum í það að ná ryðtaumum af ýmsustu stöðum og skítnum af gólfinu.
Damn..! Hver gleymir hjá sér baðinu..?
15. sep. 2004
dán.is Ég er búin að fatta af hverju ég er búin…
dán.is
Ég er búin að fatta af hverju ég er búin að vera hálfdán undanfarið.
Á sunnudaginn þarsíðasta fór ég nefnilega með rauðu strigaskóna mína, sem ég elskaði út af lífinu, í tunnuna. Það var kominn tími á þá fyrir löngu löngu síðan, en það er önnur saga.
En sumsé tunnuleiðangrarnir urðu nokkrir, fyrst setti ég þá varlega ofan í tunnuna og passaði að það væri nú pizzakassi frá nágrönnunum undir þeim.
Eftir hálftíma hljóp ég aftur út og náði í skóna og margbað þá afsökunar á þessu. Seinna um kvöldið var gerð tilraun númer 2. Skórnir ofan í aftur og lokið sett varlega niður. En áður en ég fór að sofa fór ég aftur út í tunnu, en ég náði að standast freistinguna á því að taka þá upp. En kvaddi þá með virktum og svei mér þá ef það trítlaði ekki niður eitt tár.
Á mánudagsmorgninum náði ég í skóna mína og setti þá aftur inn. Um kvöldið frussaði ég nú hellings yfir þessarri helvítis tilfinningasemi í mér, þrammaði út með skóna og fleygði þeim í tunnuna og skellti lokinu niður. Fór svo að sofa með feitan móral. Á þriðjudeginum var ætlunin að kveðja þá svona einu sinni að lokum og jafnvel kannski bara að taka þá inn og setja aftur í skóhilluni. En ó mig aumann..! Ruslakallar Reykjavíkurborgar voru búnir að tæma tunnurnar.
Það var nú kannski bara eins gott… Annars hefði ég endað á því að grafa þá með viðhöfn í garðinum, og ábyggilega grafið þá upp aftur.
Bless rauðu skór. Ég sakna ykkar.
14. sep. 2004
skæliskæl.is Það er eitthvað að undirritaðri. …
skæliskæl.is
Það er eitthvað að undirritaðri.
Mig langar að fara út á vídeóleigu og finna þar eitthvað sem ég get gjörsamlega grenjað úr mér augun yfir, og þá er ég ekki bara að tala um einhverja þriggja vasaklútamynd… heldur á að vera þörf á laki.
Einhverjar hugmyndir..?
pirr.is Það tók mig rúmar helvítis tuttugu mínú…
pirr.is
Það tók mig rúmar helvítis tuttugu mínútur að keyra í vinnuna í morgun. Það tekur venjulega ekki nema sjö mínútur. Það var nefnilega 16 ára unglingskratti í sínum fyrsta ökutíma fastur á ljósunum á Suðurlandsbraut/Vegmúli á báðum akreinum, grenjandi og hélt fyrir andlitið á sér… pirr… Og var auðvitað næstum því búinn að valda stórslysi því að það voru allir að reyna að troða sér framhjá.
Svo var annar í ökutíma fastur á slaufunni út á Vesturlandsveginn og þorði ekki út á, en hann var svo aftarlega á útleiðinni að það komst enginn framhjá honum. pirr…
Þannig að mér finnst að það eigi að banna svona á milli sjö og níu á morgnana á helstu stoðbrautum borgarinnar… Svona alveg eins og gert er við dráttarvélarnar, þar til að þetta blessaða fólk kann að minnsta kosti að starta bílnum aftur.
13. sep. 2004
Óvissuferð.is Tjellingin fór eldsnemma á fætur …
Óvissuferð.is
Tjellingin fór eldsnemma á fætur á laugardaginn því að það var óvissuferð með vinnunni..!
Hún byrjaði með látum í iðnaðarhverfi í Kópavogi. Já bakkelsi, brjóst og bjór var það nú… Fyndið að geta sagt -Já ég fékk mér morgunmat á Goldfinger.
Svo lá leiðin til Stokkseyrar þar sem boðið var upp á súpu á Fjöruborðinu. Þaðan var tölt yfir á Draugasetrið, sem er alger snilld..!
Fórum þaðan Krísuvíkurleið til Grindavíkur… Ekki sniðugt samt… ekkert klósett á leiðinni og aðeins of mikill bjór.
Í Grindavík skoðuðum við Saltfisksetrið. Leiðinlegt en saltfiskbollurnar voru fínar.
Í Keflavík söng svo Rúnar Júl. nokkur lög fyrir okkur. Ég hélt samt á tímabili að kallinn myndi deyja fyrir framan okkur… hann tók svo langann tón í einu laginu… allir löngu búnir að gefast upp á að halda í við hann, og já hann varð dökkfjólublár í framan… en hann var fljótur að jafna sig.
Svo var farið í hellaskoðun og heitir hellirinn því frumlega nafni Dollan. Þar þurfti ég aðeins að yfirvinna heilmikla innilokunarkennd, en mér tókst að koma mér inn og til baka… að vísu eru lófarnir og fingurgómarnir nokkuð skornir því bjór og vískí marineraður heilinn var ekkert að spá í smáatriðum eins og vettlingum.
Eftir þetta var partí og grill hjá einum á verkstæðinu og svo fórum við nokkur á Gaukinn… ég hélt út til kl. 3
Þokkalegasta djamm sko..! Enda fékk ég líka aldeilis að finna fyrir því í gær.