Það á ekki af mér að ganga þessa dagana..!
Hárlitunarslys og ljósabekkjaslys, það þriðja hékk yfir hausnum á mér og skall á í morgun.
Ég fór sumsé í klippingu í morgun á Hár og snyrtistofuna Ónix, ég ætlaði bara aðeins að láta laga, halda í síddina og svona, bara aðeins að snyrta, þið skiljið.
Ég er niðursokkin í Séð & Heyrt, stórskemmtileg frásögn þar af Fjölni þar sem hann beilar á einhverjar fjósakellingar sem voru víst búnar að hlakka agalega til að sjá hönkið mjólka bert að ofan, og homminn sem er að klippa mig snýst í kringum mig með sérlega kvenlegum mjaðmahreyfingum. Yfirleitt treysti ég nú þeim sem er að vinna á svona stöðum fullkomlega fyrir kollinum á mér. Þannig að ég get nú bara slappað af með nýjustu kjaftablöðin, en áfram með söguna…!
Ég lít í spegilinn og sé hárið á helvítis mömmunni í Brady Bunch. Svona sveppur að ofan og tjásudruslur að neðan. Mér bregður svo agalega að ég get ekki sagt neitt. Svo verð ég rauð í framan og fæ tár í augun og rétt get komið út úr mér í gegnum kökkinn í hálsinum hvort að hann ætli í alvörunni að láta mig fara svona út…?!?! Hann sperrir sig allann og segir með ýktum besserwisser tón að þetta sé svooo mikið í tísku núna… og hárið á mér hafi hvort eð er verið orðið svo þurrt og ógeðslegt þar sem hann klippti mig. Þetta helvítis gerpi heitir Haffi held ég. Hann reyndi eitthvað að laga, en ég verð líklegast að blása það og ýfa það alveg ferlega mikið á morgnana svo að það verði boðlegt í mínum augum.
Og já ég fór næstum því að grenja þegar ég sá mig í baksýnispeglinum á leiðinni uppeftir.
Ég er líka svo mikið fífl að ég borgaði honum líka.