dæs….
Er búin að hafa það svo gott hjá ma og pa…
dæs….
En ég fór til doktors á Þorlák þar sem doktor potaði fast í rófubeinið þrátt fyrir skipun af minni hálfu að ekki mætti koma nálægt því. Fékk uppáskrift upp á beinbrot, hrossabólgueyðandi (allavega minnir stærðin á hrossalyf..!) kleinuhring til að sitja á og já sveskjur. Við skulum ekkert fara nánar út í sveskjupartinn.
Kleinuhringurinn er ekki til þannig að ég hef bara sleppt því… þannig að ég er bara nokkuð normal að sjá sitjandi.
hemm hemm….
Rassinn á mér hefur einnig verið mitt helsta umræðuefni þessi jólin. Mín elskuleg móðir hefur einnig það miklar áhyggjur af greyinu að það var ákveðið að splæsa flugfari undir rófubeinið. Enda mun það ekki þola hristing í bíl aftur..! Bíltúr út í Bolungarvík er varla þolanlegur þessa stundina…. en waddever.. og jú ég er með þetta feita samviskubit yfir því að láta ferðafélagann fara einann suður..! En rófubeinið dansar af kæti aftur á móti..!
En bæði ég og rófubeinið verðum ekkert agalega sorgmædd ef það verður ekki flogið eða ef það er fullt í allar vélar… nei nei…
Gósk mín bauð svo í smá teiti í gær út í Vík og þegar rófubeinið var búið að drekka heila flösku af dýrindisjólarauðvíni þá treysti það sér svona fínt að fara á dansiball á Ísó.
Þetta var svona dæmigert dansiball í Sjallanum. Allir ógisslega drukknir og sveittir… og fullt fullt fullt af slagsmálum. Að vísu voru þau nokkuð fleiri í gær heldur en vanalega…. jólaskapið farið fyrir ofan garð og neðan hjá sumum…
En svona oftast nær þegar ég kíki á lífið er mottóið hjá flestum að hella í Ragnheiði, en í gær var þetta eiginlega að hella yfir Ragnheiði. En enginn er verri þó hann vökni, sérstaklega þegar lífsblóminu er vökvað svona í leiðinni allavega.
