Fékk mútter í langþráða heimsókn… en það er nú ekki hægt að segja að það sé tekið því rólega. Nei nei nei… Það þarf að gera þetta og þetta og þetta… þannig að ég er innilega að vona að mamma verði veðurteppt í dag. Hún nebblilega náði að klára allt sem hún ætlaði að gera. Fórum í Kringluna í gær og mamma verður alveg óð þar..! Ekki kaupóð, heldur svona vond í skapinu. Þannig að það er best að ljúka sollis málum af í einum helvítis grænum hvelli. Eitt af því sem var on the do list var að kaupa svona töskutuðru. Flengdumst inn í Pennann af því að ég sá eina þar á gólfinu. Fín tuðra, voða stór, svo er mamma að fara að rétta stúlkugreyinu debetkortið þegar ég rek augunn í miðann… 11950 kr. þakka pent… ég eikkva á háa céinu -kostar þetta tólf þúsund krónur!!!!!! Og hún eikkva — Nei, ellefuþúsundníuhundruðogfimmtíu. Þá kom eikkva svona hneykslunarhljóð í minni, henti töskunni aftur á gólfið og dró mömmu nærri því á hárinu út, enn með debetkortið dinglandi í hendinni. Já ég veit. Ég var dóni. Sorry.
Svo höfðum við það gott fyrir framan teve og horfðum á söngkeppnina. Vá hvað kynnarnir voru öööööömurlegir. Shitt… Ellý á nú bara að halda sig við gamla djobbið, er flott þar. Og hann… hvur í fjandanum var þetta..! og hvar fannst hann eiginlega..?
Svo slefaði ég bara þegar ég sá hann… vááá..! Svo sagði mamma mér að ég hefði verið að leika mér við bróður eins sem var að syngja, og lýsti honum. Svo allt í einu mundi ég eftir honum, var nú frekar treg í gang. Hann kom stundum og lék við mig þegar ég var í heimsókn hjá Ömmu í Pólgötunni. Fyrst þegar hann kom, spurði hann mig -Viltu vera memm? og ég svo bláeyg úr sveitinni að ég skildi ekki hvað hann var að meina… þurfti að spyrja um Ömmu hvað memm þýddi. Æi hvað maður var saklaus þá.
