Þetta var nú meiri helgin.
Skítahelvítisdagar!
Allavega ég byrjaði rosalega dugleg á laugardaginn að þrífa. Hafði keypt svona brunsæbe til að testa á dúknum í eldhúsinu, sem er vægt tekið til orða, alger vibbi. Sápudæmið er bara pjúra basi. Ph 11 ef mig minnir rétt. Og þetta reif svona líka svakalega vel upp úr dúknum, En ég var líka að skrúppa helvítið í einhverja fokkings þrjá tíma. Lilla bró var bara hent út, svo hann myndi ekki hljóta skaða af.
Merkilegt hvað ég verð vond í skapinu þegar ég er að þrífa. En ég er núna með shiny shiny íbúð.
Svo var hrikalega hálka fyrir utan hjá mér á laugardaginn. Og hvað tókst mér að gera?
Já ég flaug svona líka flott á hausinn. Merkilegt samt hvað maður hugsar við svona tækifæri. Ekki hvort að maður sé í lagi eða hvort að maður hafi brotið eitthvað. Nei ég hugsaði með mér… -ó shit…. ætli einhver hafi séð þetta?!?!?!?
Svo flýtur maður sér á fætur, ekki til að tékka á stöðunni, nei heldur til að forða sér frá skammarblettinum. En svona er maður skrítinn.
Svo var sunnudagur í leti og sollis, eitthvað skrítin í mallanum samt.
Svo kom mánudagur frá helvíti.
Byrjaði á því um sjöleytið að æla frá mér allt vit. Ég var hreinlega orðin úthverf um áttaleytið. Ég ætlaði varla að hafa það af að hringja upp í vinnu til að láta vita með ástandið. Svo var bara haldið áfram og áfram og áfram. Leið eins og ég hefði hlaupið eitt stykki píp test um hádegið. Alveg búin á því.
Svo var síðasta ælan tekin einhvers staðar á milli Scrubs og Alias.
pjúk.